Voor dit onderdeel is de Belvedère nota en beleid relevant. Belvedère is een nieuwe zienswijze op de omgang met het cultureel erfgoed: “behoud door ontwikkeling”. En het is eennieuwe zienswijze op ruimtelijke planvorming.

Fort Uitermeer maakt onderdeel uit van de Stelling van Amsterdam en de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Beide belangrijke projecten in de Belvedère nota.
De Nieuwe Hollandse Waterlinie werd aangelegd tussen 1815 en 1940. De Linie liep van Muiden aan de vroegere Zuiderzee tot aan de Biesboschoostelijk van de Oude Hollandse Waterlinie die Holland had beschermd tegen de Fransen in de 17e eeuw.

In deze verdedigingslinie was water onze bondgenoot. Een klein laagje water, gemiddeld maar 40 cm. diep, was genoeg om het land verraderlijk en moeilijk begaanbaar te maken voor mensen, voertuigen of paarden. Tegelijkertijd was het te ondiep om per boot te bevaren.

Het rijk heeft, als voorbeeld van de toepassing van het Belvedèrebeleid over de wijze waarop cultuurhistorie kan doorwerken in de ruimtelijke inrichting, de Nieuwe Hollandse Waterlinie als nationaal project gelanceerd. In 1999 is het Projectbureau Nieuwe Hollandse Waterlinie opgericht, en in 2004 is de ruimtelijke visie voor de Nieuwe Hollandse gepresenteerd. Zoals genoemd maakt Fort Uitermeer onderdeel uit van de linie. 

De Stelling van Amsterdam is een verdedigingskring rond de hoofdstad Amsterdam welke tussen 1880 en 1920 door het Departement van Oorlog is gebouwd. Het omvat onderwaterzettingen (inundaties) en 36 forten, twee kustforten, twee vestingen, drie batterijen en twee kustbatterijen. Het Fort Uitermeer maakte hiervan deel uit.